niedziela, 23 kwietnia 2017

PROBLEM #1

Tak, boję się uczuć i miłości.

To nie jest tak, wcale nie myślę, że każdemu chłopakowi przejdzie. Ja to wiem, chociaż mam nadzieję, że tak nie będzie, ale ile można się starać gdy ktoś cię odtrąca?

Chciałabym w to uwierzyć, chciałabym żeby to było prawdziwe, ale nie jest.

Sama sobie mieszam w głowie, wypieram te emocje i teraz nie mam zielonego pojęcia co tak naprawdę czuję.

A może to jest zwykła potrzeba posiadania kogoś blisko?

Boję się, że się mną znudzi. Przecież zawsze tak jest, ktoś przy mnie jest, a później pojawia się ktoś lepszy ode mnie. Zawsze tak było, czy będzie tak do końca życia? Chyba lepiej nie dopuszczać do siebie takich mocnych uczuć, wtedy nie ma możliwości, że ktoś cię doszczętnie zniszczy.

Chciałbym wierzyć w to, że ktoś mnie pokocha, że nie będę na chwile, ale ja zawsze jestem tylko wtedy kiedy jestem potrzebna, czyli na chwile.

Nie radzę sobie z uczuciami, z mówieniem o nich. Jedyne co mogę, to pisać. Pisać sobie gdzieś, gdzie przeczytają to obcy ludzie. Może kogoś to poruszy, może nawet nikt tego nie przeczyta do końca, ale coś napisałam, więc nie mogą zarzucić mi trzymania wszystkiego w sobie.

,,Próbuję walczyć, wypuścić ten wiatr
Jednak jedynie morze uwalniam w ten czas"


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz