poniedziałek, 19 czerwca 2017

KRESKA.

Miałam nie zaczynać tego tematu tutaj, bo jest on poruszany wszędzie. Jednakże przeczytałam jeden post, który po prostu mnie troszkę zdenerwował i musiałam coś napisać.

Jak wiadomo samookaleczenia się jest rozległym tematem, można by było pisać o tym i pisać.

Ale chodzi mi konkretnie o sytuacje gdy ktoś to zaczyna, bo inni to robią, chce zobaczyć jak to jest lub sam nie wie dlaczego i wymyśla milion różnych raczej niezbyt przekonujących powodów.

Ja wiem, że większość ludzi ma do tego niezbyt pozytywny stosunek.

Nie rozumiem, gdy ktoś sam nie wie po co, ale chce spróbować. Wydaje mi się, że jeśli człowiek tak jakby; czuje taką potrzebę to się nad tym nie zastanawia tylko po prostu to robi. Dopiero później, kiedy przeinacza się to w jakiś sposób uzależnienia, waha się ze względu np. na bliskich lub gdy walczy sam ze sobą czy ma to zrobić.

Znam ludzi z takim problemem, często krzywdzą siebie żeby nie krzywdzić innych, uważają, że na to zasłużyli, wmawiają sobie, że gdy ranią się fizycznie mniej ich boli psychicznie itd. To jest dla nich naprawdę trudne, ukrywają to, bo niewiedzą jak inni na to zareagują. Bardzo się męczą.

Dlatego irytuje mnie troszeczkę gdy ktoś twierdzi, że chce to zrobić, ale w gruncie rzeczy sam nie wie dlaczego, ale wie że inni tak robią, więc on też będzie. Tak jakby szukał w między czasie dobrego powodu, aby usprawiedliwić ten czyn.

Taka mała prośba, nie zaczynaj tego. Widzę jak ludziom ciężko z tego wyjść.

A krzywdzić siebie, bo się ma taki kaprys.. No głupota.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz